# Afrikanerhart - die Trekpad van 'n Nasie

Sproetjies

Sias Reyneke 

Daar's 'n park in my tuisdorp ver weg van die stad se lawaai

Waar die kinders na skool in die middae kom speel en baljaar

en eendag sien ek 'n klein dogtertjie eenkant alleen

Met traantjies wat rol oor haar sproet gesiggie heen

en ek sê "Sproetjies, liefling daar's 'n reënboog in jou oë. Wil jy graag 'n geheim hoor,

almal wil graag soos jy wees

Want jy's pragtig, lieflik", en sy druk saggies my hand

En sê, "Ek wens ek kon my deur jou oë sien"

 Al die somers en winters is nou reeds so lankal verby

En die glimlag van jonk wees verberg soms die ou hartseer pyn

en eendag sien ek Sproetjies weer en my oë staar verdwaas

Want die lelike eendjie het verander in die mooiste swaan

En ek sê: "Sproetjies, jy's pragtig"

En sy druk saggies my hand 

En sê: "Ek wens ek kon my deur jou oë sien"

 Ek gaan by die skouburg een aand na 'n opvoering kyk

En daar dans 'n meisie wat net soos 'n Feë prinses lyk

Met 'n glimlag so stralend begroet sy die hele gehoor

Ek sien toe dis Sproetjies wat harte so bekoor

En ek sê: "Sproetjies, liefling, daar's 'n reënboog in jou oë

Onthou jy nog die parkie, en die trane in jou oë

Sproetjies, jy's pragtig", en ek hou haar teen my vas

Sy sê: "Ek wens ek kon my deur jou oë sien"