www.myvolk.co.za

<p>Eskom’s Technical Task Team<br/></p>

Eskom’s Technical Task Team

Posted 36 minutes ago
<p>Eskom RaadopSaal<br/></p>

Eskom RaadopSaal

Posted 23 hours ago

Vandag in die Geskiedenis: 22 Maart 1896

Ons Klyntji was die eerste en by sy verskyning die enigste tydskrif in Afrikaans. Die Patriot, wat in 1876 verskyn het as spreekbuis vir die taalstrewe van die Genootskap vir Regte Afrikaners, het mettertyd in ’n nuusblad verander en het ongewild geraak, veral as gevolg van die veranderde politieke beleid van ds. SJ du Toit.

Om die taalstryd voort te sit, moes ’n nuwe medium gevind word. Op die eerste Afrikaanse taalkongres gehou in die Paarl in Januarie 1896 ter viering van die twintigste verjaardag van Die Patriot, is besluit om ’n Afrikaanse tydskrif in die lewe te roep wat neutraal sou staan ten opsigte van die politieke vraagstukke van daardie tyd, met SJ du Toit as redakteur.

Die tydskrif is dadelik goed ontvang deur die Afrikaner. Na 1900 het dit egter finansieel, veral as gevolg van die Anglo-Boereoorlog, al hoe slegter met Ons Klyntji gegaan, en in 1906 het die laaste uitgawe van die tydskrif verskyn.

Posted 23 hours ago

Vandag in die Geskiedenis: 18 Maart 1834

18 Maart 1834: Maria Koopmans-De Wet gebore Maria Margaretha Koopmans-De Wet is in Kaapstad gebore uit een van die vooraanstaande Kaapse families. As jong dogter is sy aangegryp deur die lotgevalle van die Voortrekkers, die totstandkoming van die twee Boererepublieke en die Anti-Bandietebeweging – almal gebeurtenisse wat bygedra het om ’n vurige patriotisme te ontwikkel.

Haar woning in Strandstraat 23 het die bymekaarkomplek geword van vooraanstaande Kaapse persone en selfs Boerepresidente. Sy het daarna gestreef om die Kaaps-Hollandse tradisies en leefwyse in ere te hou deur haar te beywer vir die bewaring van die volkseie, beskerming van die inheemse flora en die bewaring van die Kasteel.

Sy lewer ook ’n wesenlike bydrae tot die uitbouing van die Hollandse taal, maar dit was veral tydens die Anglo-Boereoorlog dat haar volksdiens tot ’n hoogtepunt uitgevoer is. Haar woning het terselfdertyd die versamelplek geword van goedere wat vir Boerekrygsgevangenes en die Konsentrasiekampe bestem was. Sy is op 2 Augustus 1906 oorlede.

Posted 2 days ago
<p>Suid-Afrika en sy ANC-Leierskap<br/></p>

Suid-Afrika en sy ANC-Leierskap

Posted 2 days ago
tumblr photo tumblr photo tumblr photo tumblr photo tumblr photo tumblr photo
Posted 2 days ago

Vandag in die Geskiedenis: 19 Maart 1906

Die Afrikaner wil voortleef

“Dit is asof die Here ons patriotisme nou dat ons uitgeroei is, beproef om te sien hoe sterk ons nasionaliteit is. Weet dit: as God u as Afrikaners in die wêreld gebring het, verwag Hy ook dat u as Afrikaner sal sterf.”

So het genl. Beyers, volgens ’n berig op die dag in De Volkstem in Pretoria gesê. Dit was kenmerkend van verskeie uitsprake deur politieke en kerklike leiers in die donker jare na die Anglo-Boereoorlog oor die Afrikaner se wil om voort te leef. Ds. HS Bosman sê in sy groeteboodskap van die Transvaalse Kerk aan die Kaapse Sinode: “Ons Kerk is onder, maar niet dood … ons volk is onder, maar niet dood.”

Ds. HC de Wet: “Wij blijven Afrikaners.” En genl. CR de Wet, die vasberade bittereinder, het met pres. Kruger se begrafnis op 16 Desember 1904 gesê: “Onze plicht is het te strijden voor de toekomst.”

Posted 2 days ago

Vandag in die Geskiedenis: 21 Maart 1881

Op Geloftedag 1880 het die eerste skoot van die Transvaalse Vryheidsoorlog op Potchefstroom geklap, en op 27 Februarie 1881 het die laaste geveg, ’n glansryke oorwinning vir die Boere op Amajuba plaasgevind. ’n Wapenstilstand het gevolg, en pres. JH Brand van die Oranje-Vrystaat het op die toneel verskyn om as onpartydige vriend en raadgewer die onderhandelinge tussen die Boere en Britse verteenwoordigers op 21 Maart 1881 in RC O’Neil se huis by te woon.

’n Ooreenkoms is bereik, waardeur die driemanskap van Transvaal, SJP Kruger, PJ Joubert en MW Pretorius, onderneem het om Britse susereiniteit te aanvaar. Op 3 Augustus 1881 is die Konvensie van Pretoria deur die lede van ’n koninklike kommissie aan die een kant en deur die Transvaalse driemanskap aan die ander kant onderteken. Van dié datum af het Transvaal weer selfbestuur verkry, onderworpe aan die susereiniteit van die Britse kroon, en hy sou voortaan as die Transvaalstaat bekend staan.

Deur die Londen-konvensie van 27 Februarie 1884 is die naam Zuid-Afrikaansche Republiek in ere herstel en het die republiek ’n soewerein onafhanklike staat sonder Britse susereiniteit geword.

Posted 2 days ago

Toets Tumblr

Ek toets om te sien of dit op my webtuiste gaan werk.

Posted 63 weeks ago

Gustav Gaan Speel

Posted by Paul Joubert on Friday, August 16, 2013 Under: Afrikaans: Kortverhale

Die manier waarop ek hom ontmoet het, moes my gewaarsku het dat dit moontlik is. Maar dan ook slegs dat dit moontlik is. Die hoe ek Pieterse leer ken het: Hulle was besig om 'n sloot te grawe, reg voor my huis. Maar naweke werk die slootgrawers nie. Hulle het hulle uitgrawing net so gelaat, darem met tekens omhein om te waarsku dat die volgende vyftig tree net eenrigting verkeer kan dra.

Skielik gebeur dit toe die Saterdagmiddag. 'n Bus en 'n motor kom staan kop aan kop in die bottelnek en altwee bestuurders weier om agteruit te ry. Goud is daar 'n tou aan elke kant. Maar iewers uit die niet kom 'n man en begin die verkeer reël. Beduie hier, beduie daar. En binne vyf minute vloei die verkeer weer normaal. Waarom so hy so iets doen? Is dit 'n oordrewe gevoel van eie belang? Of was dit bloot die daad van 'n toevallige samaritaan? Dit was egter nog die een nog die ander. Aandagtig het die man die verkeer 'n rukkie dopgebou. Maar die twee strome het nou sonder wrywing deurbeweeg. Die kinders begin weer met hulle speletjies en die man gaan toe tussen die oorkantste heining en die werkers se sleepwa staan in 'n tipiese houding: sy bene wyd van mekaar, hande voor hom en oë op die grond. Toe hy weer heellyf uitkom, hardloop en buitetoe: "Ekskuus meneer, hoekom het jy nou net daar staan en fluit?" Hy was besig om liggies te voel of sy gulp goed toe is. Hy het sy skouers opgetrek en gesê: "Jy begaan 'n fout, kêrel, ek was besig om hande te was." ek het agter uit my keel gelag en hom genooi vir koffie. So het ek Gustav Pieterse leer ken. Hy was seniorlektor aan die universiteit, in staatsleer. Vroeër vanjaar het sy vrou hom verlaat. Dit het hom oënskynlik nie veel ontstel nie. 

"Ons was buitendien in twéé wêrelde, het hy glo eenkeer gesê. (Later was dit alles in die koerant). Ek onthou daardie middag en aand nog. Ons het koffie gedrink. En dit was eers veral ék wat gepraat het. En het hom aan Dora voorgestel en ons het begin wyn skink en oor ou romans gesels. In die asbak langs sy stoel het 'n tennisbal gelê. Ek onthou hoe hy dit kort-kort hanteer het - terwyl ons meer en meer sit en luister - en so 'n paar keer voor hom laat spring het. en dat het hy verder gepraat. Die hele aand. Hy het heelwat vertel, skerp en indringend, soos iemand wat los kom uit sy probleme. 

Hy het gepraat oor die etiese implikasies van juridiese verskille, van die Lumpenproletariaat as neweproduk van 'n kapitalistiese stelsel, oor die leë sosiale waardes van sy kollegas en skoonfamilie. Maar - ek onthou dit goed - telkens het hy - heeltamal op 'n ander toon, iets vertel van sy jeug.

Iets was omtrent so: (Gustav praat:)

"My pa was 'n bakker en ek het ook brood gebak, kleines. Man, ek onthou so goed: bruin, rog, wit, Bremer. En ek dink ek kon beter bak as hy. Snaaks né? Syne het so dikwels verbrand omdat hy lank saam met my in die agterplaas kom vlieërs vlie het. En as dit reën, dan het ons in die meelkamer dambord of bal gespeel. Ek sou so 'n pa wou wees. Dit het ek vanmiddag besef; in al my frustrasies en probleme is dit my enigste begeerte."

Gustav het ek nooit weer gesien nie behalwe, miskien, gisteraand. 'n Maand na ons ontmoeting is hy dood. Hy het bo van die tandheelkundegebou se dak afgespring. Gisteraand was ons by die Van Rensburgs. Eintlik is hulle vriende van Dora. Hulle woonstel is op die agtiende verdieping. Ons het drankies gedrink en Van Rensburg het oor potplante gepraat. Daarom het ek meer drankies as gewoonlik gedrink. Teen tienuur het hy my sy nuwe aankoop op die vensterbank gaan wys. Hy het weer 'n bietjie daaroor gesels, en sy uitsig bewonder. Toe sê hy. "Ek hoor Dora sê julle het die klein Pieterse 'n ruk gelede ontmoet? Ek het sy pa goed geken. Hy't so ses weke gelede voor sy seun se dood verongeluk. Net hier, sien jy daar op die hoek." Ek het by die venster uitgeloer en Gustav se gesig was na my gedraai. Ek kon sy oë sien toe hy verbyval. Hy het weggeraak soos wat iemand wegraak as hy aan sy kleindae probeer dink al verder en verder, nader aan sy geboorte. 

John Miles                                                                                                                                                          

Eeu - Honderd jaar van Afrikaanse Kortverhale

Saamgestel deur Abraham H. De Vries

ISBN 0 7981 3569 7

In : Afrikaans: Kortverhale 


Tags: gustav gaan speel  afrikaanse kortverhale  gustav pieterse  john miles 
www.myvolk.co.za Logo

Make a free website with Yola